αγγελος μιχαηλ σπάρταλης

T A K

ΑΘΗΝΑ, ΙΟΥΛΙΟΣ 1999

Τακ, τακ, τακ
Και μετά τίποτα
Και ποτέ πια.

....

ΕΙΣΟΔΟΣ

Τακ, τακ, τακ, μ΄ακούς ;
Χτυπάω την πόρτα,

Έλα λοιπόν
Βγες έξω

Καρδιά μου που χτυπάς
Μέσα μου

Χτύπα κι απ΄ έξω
Στις παλάμες μου χτύπα να τρέμω

Χτύπα στο τρένο μέσα
Έξω απ΄ τον κόσμο χτύπα

Χτύπα να σπάσεις
Να λούσεις αίματα

Χτύπα τακ, τακ
Τακ.

I


Τακ, τακ,τακ
Και μετά τίποτα
Και ποτέ πια

Η μεταφορά του ήχου
Στον αέρα

Και η κυκλοφορία
Του αίματος.

....

....

II


Τακ, τακ, τακ
Και μετά τίποτα
Και ποτέ πια

Το έμβρυο
Στην απομόνωση της δελφύος*
Ονειρεύεται τα όνειρα
Των εκ γενετής τυφλών:

Άσπρα χωράφια με μαύρες γραμμές


Αν γεννηθεί κλαίει τη μορφή
Και για τα χρώματα,

Τα χρώματα, τα χρώματάκ, τακ, τακ
Και μετά τίποτα και ποτέ πια.

* η δελφύς: η μήτρα

III


Βαθιά στο κρέας της γάτας
Το αθάνατο ψάρι κολυμπάει
Το κολύμπι της αθανασίας
Στα γαστρικά υγρά του ζώου
Που το περιβάλλει.

....

....

IV


Τακ, τακ, τακ
Και μετά τίποτα
Και ποτέ πια

Χτυπάω το μολύβι στο τραπέζι
Και ο αντίλαλος
Μου απαντάει τρεις φορές.

ΕΞΟΔΟΣ


Αυτό μέσα σ΄ εκείνο
Κι εκείνο μέσα στο άλλο

Το έμβρυο μέσα στη μύτρα
Τυφλό

Και το ψάρι μέσα στη γάτα
Αθάνατο

Όλα μέσα στα πάντα
Και η καρδιά μου μέσα μου

Τακ, τακ
Τακ

Και μετά
Τίποτα

Και ποτέ
Πια.

....

αγγελος μιχαηλ σπάρταλης

Τ Α Κ

ΑΘΗΝΑ, ΙΟΥΛΙΟΣ 1999