Angelos Spartalis

αγγελος μιχαηλ σπάρταλης Θάνατος ΑΘΗΝΑ, ΙΟΥΛΙΟΣ 1999
	Δεν το ήξερες ; Πεθαίνουν οι άνθρωποι !

....	ΕΙΣΟΔΟΣ Έχω τρία μάτια Και το καθ΄ ένα Τα βλέπει όλα αλλιώς Μ΄ ένα μοναδικό στόμα -πληγή στο πρόσωπο- Δεν ιστορώ τα είδωλα Βγάζω τα μάτια μου με τη φωνή μου Αναβλύζω λέξεις Αιμορραγώ. Βλέπoυν τα μάτια μου τα προσωπεία σου - ηθοποιέ Αλλά μιλάω για ΄σένα τον ίδιο - θάνατε

I Το πρώτο μάτι είναι αδηφάγο Τρυπάει παντού και βλέπει μέσα Κανένα κέλυφος δεν του κρατάει κρυφό καρπό Ούτε τα κούφια πτώματα Γιατί τρυπάει παντού και βλέπει μέσα Βλέπει το μαύρο φόρεμα μέσα στο πράσινο σπίτι Βλέπει γυμνά, διψάει και ψάχνει πιο βαθιά - τρελαίνεται Και βρίσκει πάντα κάτι -και στο τίποτα- και το τρυπάει ξανά Βλέπει το κόκκινο αίμα μέσα στο κίτρινο σώμα Βλέπει τους σκελετούς ακτινογραφικά Γιατί τρυπάει παντού και βλέπει μέσα Το πρώτο μάτι είναι αδηφάγο. Θάνατε μέσα σ΄όλα, μέσα μου Μέσ΄ στο λευκό σεντόνι - γελοίο φάντασμα	....

....	II Το δεύτερο μάτι είναι σπασμένο στα δύο Γι΄ αυτό τα βλέπει όλα διπλά Ότι υπάρχει εδώ Το βάζει κι αλλού Γιατί τα βλέπει όλα διπλά Βλέπει τα τέσσερα μάτια Βλέπει τα δύο στόματα Τα δύο σώματα Τα βλέπει όλα τώρα Κι όλα αύριο, ταυτόχρονα Γιατί τα βλέπει όλα διπλά Το δεύτερο μάτι είναι σπασμένο στα δύο. Θάνατε πύλη δεύτερης ζωής Ανύπαρκτης

III Το τρίτο μάτι είναι τυφλό Δε βλέπει τίποτα Το σέρνει σκύλος που δαγκώνει μπρος Και γύρω του Κι εμένα Βαστά μπαστούνι Και χτυπά τους τοίχους Τακ-Τακ, με οδηγεί Πατάει στραβά Με πάει στις αποκρουστικές μορφές Γιατί δε βλέπει τίποτα Το τρίτο μάτι είναι τυφλό. Θάνατε πάψε τις τρομακτικές γκριμάτσες Και πάρε με	....

....	IV Με το στόμα μου γεννάω τις λέξεις πρόωρα Μιλάω για το θάνατο απ΄ τη μεριά της ζωής Καισαρική τομή το στόμα στο σώμα Μιλάω απ΄ το παρόν για το μέλλον Φωνάζω: "Δεν υπάρχει το φάντασμα !" "Δεν υπάρχει ο παράδεισος !" Κλωτσάω το μαύρο σκυλί του θανάτου Και ο Κέρβερος μου γλύφει το πόδι Δεν υπόσχομαι κι άλλη ζωή Εκεί που δεν υπάρχει πια τίποτα. Τι κλαις; Είμαι νεκρός για πάντα, Δεν το ήξερες ;

V Μιλάω Η φωνή μου Έχει σώμα δικό της Και δικό της πρόσωπο Βγαίνει έξω από το στόμα μου Και συνεχίζει τη δική της ζωή Δε με ξεχνά, με λέει "μητέρα" Αλλά επιθυμεί τον ίδιο το θάνατο Και τώρα βουτάει τα νύχια της Στα τρία μου μάτια Και μετά Σιωπή. Πεθαίνουν οι άνθρωποι ! Τα φώτα στο σπίτι τους σβήνουν	....

....	ΕΞΟΔΟΣ Στόμα κλειστό Ραμμένα χείλη Η πληγή Επουλώνεται. Χτυπάς την πόρτα Κανείς δεν ανοίγει.

αγγελος μιχαηλ σπάρταλης Θάνατος ΑΘΗΝΑ, ΙΟΥΛΙΟΣ 1999	ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝA : ΕΙΣΟΔΟΣ I II III IV V ΕΞΟΔΟΣ
	Η εικονογράφηση του έργου "ΘΑΝΑΤΟΣ", επτά σχέδια (ακρυλικό σε χαρτί, 12x16 cm) για επτά ποιήματα (είσοδος, Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV, V, έξοδος) έγινε στις 11 Ιουλίου του 1999 στην Αθήνα. © Ε.Μ.Σπάρταλης 3126 - 19 / 07 / 1999