Ευχές είναι να λεω μέσα μου γράμματα. Και να τα λεω όμως δυνατά γιατί και μέσα μου που μιλάω πάλι υπάρχει σιγανά και δυνατά, αλήθεια λεω...«Ήδη τον Μανόλη δεν τον φέρναμε να έχει με κανένα επαφές ιδιαίτερες γιατί φοβόμασταν μην κολλήσει καμία ίωση... Τα πράγματα είχανε χοντρύνει, από εδώ και πέρα τι κάνεις?...». Οι «Ευχές» είναι ένα ντοκιμαντέρ όπως θα το σχεδίαζε ένας ζωγράφος. Μια ταινία βασισμένη στην πραγματική ιστορία του Μανόλη, ενός εξάχρονου παιδιού με γενετική ασθένεια και στις ζωγραφικές και ποιητικές καταβολές του σκηνοθέτη (Γαϊτης, Ακριθάκης, Σαχτούρης). Χωρισμένη σε δύο απόλυτα διακριτά μέρη, το Φανταστικό και το Πραγματικό, η ταινία «Ευχές» του Άγγελου Σπάρταλη μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής.

[ Eπιστροφή ]